Babette ondersteunt een warm gezin met drie kinderen. De twee oudste kinderen gaan naar de lagere school, terwijl het jongste kindje van anderhalf nog even thuis blijft bij mama, omdat er geen plek in de kinderopvang is.
Huiswerk, spelletjes en koffiebabbels
Geen enkel Home-Startmoment ziet er helemaal hetzelfde uit. Soms biedt Babette steun bij het huiswerk van de kinderen, andere momenten spelen ze samen een spel of gaat ze mee naar de zwemles. Ook de kleine, rustige momenten en vele babbels met mama vindt Babette zeer belangrijk. “Dat zijn momenten waarop de mama haar hart kan luchten en zich gesteund voelt. Soms ga ik wat vroeger langs, voor dekinderen thuis zijn van school. Dan drinken we samen koffie, eten we een gebakje en oefent mama haar Nederlands. Een heel fijn moment.”
Vrijwilligerswerk in het hart
“Vrijwilligerswerk is niet geheel nieuw voor me. Als kind ging ik naar het speelplein. Later werd ik zelf animator en gaf ik jarenlang mee kleur aan de vakanties van kinderen. Ik zocht iets waarmee ik iets kon betekenen voor anderen, maar tegelijk ook een beetje voor mezelf.”
Van ‘vreemde’ naar familie
“Het eerste kennismakingsgesprek vond ik spannend. Normaal heb ik wat tijd nodig om open te bloeien bij nieuwe mensen. Je komt toch als ‘vreemde’ binnen in een gezin. Dan vraag je jezelf af: gaat het klikken? Gaan ze mij graag zien komen?
Die spanning verdween vrij snel. De dankbaarheid van het gezin gaf me meteen een warmgevoel. Ondertussen voel ik me helemaal thuis. De kinderen noemen mij familiewanneer ze mij voorstellen aan anderen. Dat raakt mij enorm. Ze kijken telkens uit naar de momenten waarop ik langskom. Ik had nooit gedacht dat ik me zo snel verbonden zou voelen met een ander gezin.”
Niet alleen het gezin groeit
Wat Babette meteen opviel aan het gezin? “Hun warmte, dankbaarheid en hechte band met elkaar. Ondanks de uitdagingen waar ze mee geconfronteerd worden, blijven ze als gezin sterk verbonden.”, aldus Babette.
Wat Babette het meeste verraste, is hoeveel ze zelf veranderde door het vrijwilligerswerk. “Ik dacht dat dit vrijwilligerswerk een eenzijdig verhaal zou zijn: het gezin stelteen vraag en ik help, maar eigenlijk groeien we allebei. Ik voel echt dat ik een betere versie van mezelf word tijdens dit proces. Ik durf meer uit mijncomfortzone te stappen, ben meer ‘open’ in sociale interacties en leer mezelf beter kennen. Ik voel veel waardering. Het gezin apprecieert wat ik voor hen doe, maar ik apprecieer even hard wat zij ondertussen voor mij betekenen. Zij zijn een tweede familie.”
Kleine momenten, grote betekenis
Doorheen het traject waren er al veel momenten die Babette bijblijven, zoals samen een leuke dag doorbrengen in de stad en samen met mama een creatieve activiteit in de bibliotheek bijwonen. Even tijd voor zichzelf, even niet alleen mama zijn.
“Ik leer ook bijzonder veel bij over de Koerdische cultuur. De papa vertelt graag over hun achtergrond en gewoontes. Ik heb nieuwe dingen leren kennen en proeven die ik anders nooit ontdekt zou hebben, zoals Baklava.”
Een boodschap voor de twijfelaar
Voor mensen die twijfelen om vrijwilliger te worden, heeft Babette een duidelijke boodschap:
“Ik weet dat een jaar engagement lang klinkt, maar het is het écht waard. Niet alleen voor het gezin, maar ook voor jezelf. Je leert jezelf beter kennen, verlegt je grenzen en haalt er enorm veel voldoening uit. Geef het een kans, je zal er geen spijt van hebben!”
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes.
.jpeg)