Onze verhalen

Bart kwam op het moment dat ik het nodig had. Hij is een vriend en een helper. Vroeger waren de dingen moeilijk. Nu gaan ze makkelijker.

Ik dacht dat dit vrijwilligerswerk een eenzijdig verhaal zou zijn: het gezin stelt een vraag en ik help, maar eigenlijk groeien we allebei. Ik voel echt dat ik een betere versie van mezelf word tijdens dit proces. Ik durf meer uit mijn comfortzone te stappen, ben meer ‘open’ in sociale interacties en leer mezelf beter kennen. Ik voel veel waardering. Het gezin apprecieert wat ik voor hen doe, maar ik apprecieer even hard wat zij ondertussen voor mij betekenen. Zij zijn een tweede familie.

Vanaf de allereerste ontmoeting was er meteen een bijzondere klik. Voor mij is Chantal geen gezinsbuddy. Zij is familie. Een zus. Als Chantal langskomt, wordt er gepraat, gelachen en gespeeld.

Ik denk vaak aan Home-Start wanneer ik gezinnen ontmoet met weinig netwerk, die eenzaamheid ervaren op het vlak van het ouderschap, sociale contacten of hun thuiscultuur missen. Zij zijn zeker gebaat met iemand die nabijheid biedt en samen met hen ervaringen beleeft.

Het vertrouwen groeide snel door er gewoon te zijn, door vaak langs te gaan en interesse te tonen. Kleine dingen bleken daarin belangrijk: samen spelletjes spelen, naar de bib gaan of gewoon luisteren naar wat de kinderen leuk vinden.

Eens dat het vertrouwen er is, voelt het gezin bijna als familie. Je deelt de zorgen, maar ook de mooie momenten. De dag dat ik vrijwilligerswerk doe, is voor mij de beste dag van de week.

Ik werk met het hele gezin tijdens mijn wekelijkse bezoeken: ik leer zowel de ouders als de kinderen goed kennen door zeer eenvoudige alledaagse activiteiten samen te doen. We spelen samen een spel, maken een wandeling of gaan naar de speeltuin. Vaak hebben ouders ook nood aan een babbel: dan maken we de tijd voor een rustig gesprek.

Via Home-Start maak ik kennis met gezinnen waar ik anders nooit mee in contact zou komen en situaties waar ik nooit mee te maken heb. We leven allemaal in onze eigen bubbel. Vrijwilligerswerk helpt je verder te kijken, te begrijpen en te relativeren.

We bespreken alle situaties, maar in 95% van de gevallen zijn we het eens. Georges luistert goed en denkt mee.

Ik zie Nona als familie en als een grote zus voor mijn kinderen. Ik ervaar veel steun van Nona, ook al is ze nog zo jong. Ze geeft me de bevestiging dat ik er niet alleen voor sta.

Ik vond het geruststellend om iemand naast ons te hebben die zelf ook ooit bevallen is en wist wat ging komen.

Soms praten we gewoon over het dagelijkse leven en wisselen we kooktips uit. Op andere momenten ga ik mee naar het OCMW of de bib. We leren van elkaar, ook over elkaars cultuur.

Het idee om ten dienste te staan van mensen die steun kunnen gebruiken, sprak me meteen aan. Vrijwilliger zijn bij Home-Start betekent voor mij de samenleving vooruit helpen.

De coördinatoren zijn er als klankbord en de intervisiemomenten geven houvast. Je kan met vragen en twijfels altijd ergens terecht.

Er is veel hulp in het gezin. Toch maakt onze ondersteuning echt een verschil: ik kan echt de tijd nemen om er voor de mama te zijn en te luisteren naar haar. Ik steun haar ook bij administratieve vragen, de contacten met de woonmaatschappij en de school.

Sinds Karine komt, is er meer rust in huis. Ik kan mijn hart bij haar luchten en zij zorgt ook eens voor de kinderen, wat mij ademruimte geeft.

Ik werd gematcht aan een gezin met een alleenstaande mama en vier kinderen tussen vier en negen jaar. In het begin was het wat aftasten. Je komt als vreemde binnen in een gezin, dus dat vertrouwen groeit niet meteen. Pas daarna begon de band echt te groeien. 

Door zijn ondersteuning voel ik me beter en opgelucht. Ik moet het niet meer alleen doen, want ik heb iemand die mij ondersteunt en mij begrijpt. Met David kan ik veel babbelen en samen nadenken over bepaalde situaties of vragen waarmee ik zit.

Ik voel me een deel van het gezin. We hebben een goede band, ik ben 'tante Greet' en ik heb ook 'mijn babbel'.

De kinderen zijn dol op Ingrid. Ze is lief voor hen, en ze heeft mij al veel geholpen. Ze gaat zelfs mee naar het oudercontact op school.

Het is niet altijd een pretje om steeds met problemen in het gezin geconfronteerd te worden, maar de dankbaarheid van het gezin compenseert dat ruimschoots.