Meteen een klik
Helga: “Mijn kleindochter was 4 maanden oud toen haar mama is weggegaan. Sindsdien zorg ik voor mijn kleindochter, wat niet altijd evident is omdat ik MS-patiënt ben. Via pleegzorg en het ondersteuningscentrum jeugdzorg (OCJ) kreeg ik het advies om de hulp van Home-Start in te schakelen. Eerlijk gezegd stond ik er in eerste instantie niet echt voor open. Ik laat heel moeilijk mensen toe en heb er vaak moeite mee om mensen te vertrouwen. Toch gaf ik het een kans, omdat ik met wat steun mijn kleindochter dicht bij mij kon houden. Ik aanvaardde de hulp en merkte al heel snel dat er een klik was met Greet. We hebben veel overeenkomsten en daardoor voelen we elkaar heel goed aan.”
Greet: “Bij de eerste kennismaking hebben we uren aan een stuk gepraat, tot middernacht. Het was ook meteen duidelijk dat Helga er nood aan had om haar hart te kunnen luchten.”
Greet is een schouder waarop ik kan leunen. Ze is deel van ons gezin geworden."
- Helga, oma
Helga: “Zes jaar geleden overleed mijn man en dat had ik echt nog niet verwerkt. Ik had er nooit met iemand echt goed over kunnen praten. Met Greet lukt dat wel, omdat die klik er is. Intussen is ook gebleken dat mijn kleindochter extra zorgen nodig heeft. Toen ze bijna 1 jaar werd, merkten we op sommige vlakken een achterstand in haar ontwikkeling. Na enkele onderzoeken werd officieel autisme vastgesteld. Daarnaast bleek ze ook hersendoof. Ze hoort je enkel als ze 'uit haar bubbel' is en je er echt contact mee hebt.
De koffie opdrinken
Greet: “We babbelen heel veel en dan zorg ik ervoor dat de koffie opraakt (lacht). Nee, het is eigenlijk heel uiteenlopend. Naast veel praten, spelen we ook samen met de kleindochter. Ik speel soms al eens actievere spelletjes met haar. Ik help Helga om haar kleindochter een badje te geven, ik doe boodschappen, ik ga mee naar de dokter, ik help bij de administratie... Ik voel het wel goed aan waarbij Helga hulp nodig heeft. Zo hielp ik ook om de kleindochter haar slaapritme te verbeteren.
Helga: "Greet is voor mij een schouder waarop ik kan leunen. Soms wordt het allemaal wat te veel voor mij en dan kan een babbel met Greet mij echt helpen. Eigenlijk is ze deel van ons gezin geworden. Greet weet alles over ons gezin, over mij, mijn kleindochter en mijn andere dochter die nog thuis woont, zelfs over mijn 3 andere kinderen die het huis uit zijn. Ze helpt ons op verschillende vlakken. Soms met heel kleine dingen, maar samen maken die wel een wereld van verschil. Als ik kon, zou ik zelf vrijwilliger worden om andere gezinnen te helpen. Net omdat ik weet hoeveel de hulp betekent."
Je met hart en ziel smijten
Greet: “Eigenlijk ligt dit vrijwilligerswerk een beetje in het verlengde van mijn job bij vzw Wal waar ik met psychisch kwetsbare personen werk. Een kleine 2 jaar geleden zag ik de vacature via het OCMW. Ik heb een heel zorgzame kant en ik wou daar echt richting aan geven, er meer mee doen. Ik stelde me kandidaat en na het volgen van een startopleiding werden er casussen van enkele gezinnen aan mij voorgelegd. Zo kon ik kiezen voor de casus waarvoor ik me echt wou inzetten en dat werd dan het gezin van Helga. In dit vrijwilligerswerk kan ik mijn zorgzame kant echt als een sterkte inzetten.
Het is zoals Helga zegt: ik voel me een deel van het gezin. We hebben een goede band, ik ben 'tante Greet' en ik heb ook 'mijn babbel'.
- Greet, gezinsbuddy
Dit vrijwilligerswerk vraagt engagement. Je moet bereid zijn om je met hart en ziel te smijten. Maar het geeft zo veel voldoening als je voelt dat je het verschil kan maken voor een gezin. Het is zoals Helga zegt: ik voel me ook een deel van het gezin. We hebben een goede band, ik ben 'tante Greet' en ik heb ook 'mijn babbel'. Het voelt voor mij niet als een verplichting om naar Helga te komen, eerder als een bezoek aan een vriendin die ik een beetje uit de nood help.”
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes.



