Een nieuwe start in een drukke periode
Tussen de verhuisdozen, veranderingen en de chaos van een nieuwe start maakten Evelyne en Jonathan kennis met Noah, hun gezinsbuddy. “Bij de start is het altijd even wennen,” vertelt het koppel. “Je leert elkaar stap voor stap kennen. Door de verhuis verliep de komst van Noah eigenlijk heel natuurlijk en deels zelfs onbewust. Noah richtte zich meteen op de kinderen: samen spelen, activiteiten doen en hen beter leren kennen. Dat bracht rust en verlichting in een periode waarin alles tegelijk leek te gebeuren.”
Onze grootste kracht: samen!
Evelyne: “Als we naar ons gezin kijken, dan zijn we vooral trots op hoe hecht we zijn. We hebben samen al heel wat moeilijke periodes doorstaan. Er zijn momenten geweest waarop het leven ons stevig heeft uitgedaagd, maar wat er ook gebeurde: we bleven altijd één team.”
Die verbondenheid werd ook zichtbaar in de band met Noah. Waar zowel het gezin als Noah in het begin nog wat timide en zoekende waren, groeide er langzaam maar zeker een sterke vertrouwensband. Jonathan: “Als we terugkijken naar het begin en vergelijken met nu, dan is Noah ondertussen een echte vriend aan huis geworden. Hij voelt als een deel van de familie.”
“Op momenten dat we het bos door de bomen niet meer zagen, was Noah er. Vertrouwen is niet altijd vanzelfsprekend geweest in ons leven. Noah probeert altijd ieders kant van het verhaal te begrijpen. Hij luistert zonder oordeel en brengt mensen dichter bij elkaar. Met hem kunnen we zowel luchtige als moeilijke gesprekken voeren. Dat waarderen we enorm.” Jonathan – papa
Als Noah aanbelt
Als Noah langskomt, begint het verhaal vaak al aan de voordeur. De kinderen stormen enthousiast naar buiten om hem te begroeten. Daarna volgt een eerste babbel met Evelyne en Jonathan. Soms gaat dat over praktische zaken, soms over dingen die hen bezighouden, en soms is het gewoon een fijne babbel die voor verbinding zorgt.
Evelyne: “Noah is er zowel voor ons als voor de kinderen. Hij speelt gezelschapsspelletjes met de dochters, helpt bij huiswerk en is aanwezig tijdens belangrijke momenten in ons gezinsleven. Volksfeesten, de carnavalsstoet, verjaardagsfeestjes en communies: we nodigen Noah uit en hij is er vaak bij! Vorig jaar gingen we samen naar zee, een dag vol plezier en herinneringen die ons allemaal zal bijblijven.”
Jonathan: “Noah helpt me met kleine klussen. We rijden samen het gras af, terwijl mijn jongste dochter nieuwsgierig toekijkt, hij helpt me een vliegenraam installeren en hebben intussen een goeie babbel, gewone momenten die mee hebben gezorgd voor de hechte band die we vandaag hebben.”
Een steun wanneer we die nodig hadden
Evelyne: “Op momenten dat we het bos door de bomen niet meer zagen, was Noah er. Om samen dingen aan te pakken of om ons even te ontlasten. Hij is een steun geweest in moeilijke momenten en dat is hij vandaag nog steeds. Vertrouwen is niet altijd vanzelfsprekend geweest in ons leven, maar deze band groeide uit tot iets blijvends. Wat we zo waarderen aan Noah? Zijn openheid, zijn luisterend oor en zijn vermogen om mensen met elkaar te verbinden.”
Jonathan: “Noah probeert altijd ieders kant van het verhaal te begrijpen. Hij luistert zonder oordeel en brengt mensen dichter bij elkaar. Met hem kunnen we zowel luchtige als moeilijke gesprekken voeren. Dat waarderen we enorm.”
Gegroeid als gezin
Evelyne: We ervaren vandaag meer rust en structuur dan vroeger. Waar het leven vroeger vaak aanvoelde als een dagelijkse rush en chaos, is er nu meer overzicht en ruimte om adem te halen. Voor de komst van Noah waren we altijd al een hecht gezin, maar we waren zoekende in hoe we de band met onze oudste dochter verder konden versterken. Dankzij Noah hebben we haar meer zien openbloeien. Soms vormde hij een brug tussen ons, wat een positieve invloed heeft gehad op de relatie die we vandaag met haar hebben.”
“We ervaren vandaag meer rust en structuur dan vroeger. Waar het leven vroeger vaak aanvoelde als een dagelijkse rush en chaos, is er nu meer overzicht en ruimte om adem te halen.” Evelyne – mama
Jonathan: “Daarnaast was Noah een belangrijke steun tijdens grote overgangsmomenten, zoals de stap naar het eerste leerjaar en het eerste middelbaar. Hij hielp met huiswerk, ging mee naar schoolopendeurdagen en stond naast ons tijdens belangrijke keuzes. Het was een enorme opluchting dat onze dochter uiteindelijk haar plek vond op een school die echt bij haar paste.”
Trots op de stappen die we zetten als ouder en gezin
Evelyne en Jonathan voelen zich terecht trots vandaag: “Trots op de verhuis die we samen hebben gerealiseerd. Trots op de uitdagingen die we overwonnen. Maar vooral trots op iets wat we vroeger minder deden: stilstaan bij de kleine stappen die we zetten. Vroeger keken we vooral naar de grote succesfactoren. Nu zien we ook de kleine stappen die we zetten als ouders en als gezin. En daar mogen we trots op zijn. Groot of klein, elke stap telt.”
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes.
