Thomas is 41 jaar, werkt, studeert de opleiding Gezinswetenschappen en heeft een zoontje van tien. Sinds januari is hij gezinsbuddy bij Home-Start Antwerpen. Vandaag ondersteunt hij een alleenstaande mama met vier kinderen. Via zijn studie kwam Thomas bij Home-Start terecht. Wat hem vooral aanspreekt, is dat je niet alleen met één persoon werkt, maar deel wordt van de bredere gezinscontext. “Ik ben er door mijn studie van overtuigd geraakt dat de context waarin een gezin leeft heel hard meespeelt. Die kan een situatie verzwakken of versterken. Het is belangrijk om alle aspecten onder ogen te zien.”
Ondersteun waar het nodig is
“Soms gaat het over school, soms over een juridische kwestie die al langer aansleept, de zoektocht naar werk of het volgen van een opleiding. Ik probeer vooral te kijken: ‘wat loopt er vast en waar kan ik iets betekenen’?”
Een huisbezoek ziet er volgens Thomas elke keer anders uit. “Soms gaat het over school, soms over een juridische kwestie die al langer aansleept, de zoektocht naar werk of het volgen van een opleiding. Ik probeer vooral te kijken: wat loopt er vast en waar kan ik iets betekenen?” Tegelijkertijd wil hij niet doen alsof hij alle problemen kan oplossen. “Ik durf nog niet zeggen dat ik al echt een verschil maak. Het heeft zijn verloop. Maar ik verlies de moed niet.”
Wat hij wél ziet, is de drive bij de mama om vooruit te gaan. “Ze wil zeker niet stil blijven staan. Ze trekt zich op aan kleine successen. Het gaat met ups en downs: soms gaat het goed en dan weer wat minder.”
Niet één juiste manier
“De moeilijke dingen zijn er wel, maar het is niet altijd één neerslachtig verhaal. Mensen hebben nood aan ontspanning en lachen, zoals iedereen. Dat gebeurt in mijn gezin ook, ondanks hun problemen.”
“Voor je als vrijwilliger aan een gezin gekoppeld wordt, krijg je eerst een korte casus voorgelegd, met wat achtergrondinformatie over het gezin. Als je een bepaalde casus leest en je kent die mensen niet, dan stel je er iets bij voor. Maar die voorstelling is nooit hoe het echt is. Je hoort bij de matching vaak vooral de noden, tegelijk kan het om heel vrolijke ouders en kinderen gaan. De moeilijke dingen zijn er wel, maar het is niet altijd één neerslachtig verhaal. Mensen hebben nood aan ontspanning en lachen, zoals iedereen. Dat gebeurt in mijn gezin ook, ondanks hun problemen.”
Door zijn eigen ervaringen – waaronder bijna tien jaar in het buitenland wonen en werken – en zijn vrijwilligerswerk, heeft Thomas geleerd om met een open blik naar andere gezinnen en culturen te kijken. “Wij hebben de gewoonte om de manier die we kennen als de juiste te zien, maar het kan ook anders en dat heeft ook zijn waarden. De manier waarop een gezin in elkaar zit en hoe de moeder-kindrelatie wordt ingevuld, is uniek.”
Die open houding vindt Thomas belangrijk. Tegelijkertijd blijft hij alert voor signalen dat het minder goed gaat. “Je moet constant in contact proberen te blijven, zeker met de kinderen. Als je merkt dat ze de ouders beginnen te ontwijken, agressief of afstandelijk worden of niet meer willen praten, dan weet je dat er iets scheef kan zitten.”
Een ervaring die je rijker maakt
Het vrijwilligerswerk heeft Thomas ook persoonlijk veel bijgebracht. “Je wordt dankbaarder als mens en leert zaken meer appreciëren.” Vooral de kennismaking met een andere culturele context vindt hij verrijkend. “Je kan er altijd iets van leren. Ook hoe zij naar ons kijken en hoe de kinderen naar België kijken, vind ik heel interessant.
Tijdens de intervisiemomenten met andere gezinsbuddy’s ontmoet ik collega-vrijwilligers met heel verschillende achtergronden. Er is een heel groot assortiment van mensen die zich willen inzetten voor anderen, zowel gepensioneerden als jonge mensen. Dat is wel leuk om te zien.”
Stap er met openheid in
“Stap er niet in met het idee: ‘ik ga snel dingen veranderen’. Mensen durven hun impact wat te overschatten. En geef ook aan wat er goed gaat, want dat geeft energie.”
Aan toekomstige gezinsbuddy’s heeft Thomas dan ook een duidelijke boodschap:
“Stap er niet in met het idee: ‘ik ga snel dingen veranderen’. Mensen durven hun impact wat te overschatten. Stap er met openheid in en probeer de gezinsbalans niet te hertekenen, maar te behouden.” Volgens Thomas is het belangrijk om niet alleen te kijken naar wat er moeilijk loopt, maar ook naar de krachten van een gezin. “Probeer talentgericht en krachtgericht te focussen. Het gaat al te vaak over wat er minder goed gaat. Geef ook aan wat er goed gaat, want dat geeft energie.”
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes.
