Yolande, Subash en Kabita: perfecte match op een magisch moment

Voor de eerste keer mama worden in een nieuwe omgeving is best eng

Kabita: “Ik hoorde voor het eerst van Home-Start in het Huis van het Kind. Ik kende de organisatie niet, maar de aard van de ondersteuning sprak me aan. Op dat moment was ik hoogzwanger. Het is best wel eng om voor de eerste keer mama te worden in een nieuwe omgeving.”

‍

Yolande: “Het is net die perinatale ondersteuning bij Home-Start die me aansprak. Ik heb een voorliefde voor het omgaan met aanstaande ouders en baby’s. Het mooiste moment dat ik in het gezin van Kabita en Subash meemaakte, is het ontmoeten van hun pasgeboren baby. Ik maakte als vrijwilliger het hele proces mee: mijn ondersteuning startte een week voor de uitgerekende bevallingsdatum. De dag van de uiteindelijke bevalling waren zowel de ouders als ik best zenuwachtig. Ik stond die ochtend al vroeg aan hun deur, masseerde Kabita’s pijnlijke rug, maakte het haar zo comfortabel mogelijk en bracht de toekomstige ouders naar het ziekenhuis. Tijdens het bezoek de dag nadien kreeg ik baby Subham meteen in mijn armen. Ik nam witte bloemen mee voor Kabita, een traditie in mijn familie om het eerste moederschap te vieren! Ik bracht Subash en Kabita met een dikke buik naar het ziekenhuis en kon nadien het jonge gezin mét baby terugbrengen naar huis. Het voelt zo speciaal om te mogen deel uitmaken van dat magische moment in een gezin.”

“Er is nu iemand bij wie ik terecht kan. Ik heb ook meer zelfvertrouwen in de omgang met de baby.  En niet onbelangrijk… we lachen veel!”
— Kabita, mama

Kabita: “Ik vond het geruststellend om iemand naast ons te hebben die zelf ook ooit bevallen is en wist wat ging komen.”

Een verrijking voor het gezin én de vrijwilliger

Kabita: “Yolande doet niet één ding. Ik vertel haar wat mijn probleem is en zij probeert een oplossing te zoeken. Soms is ze vertaler, soms een mama, soms een vriendin. Ze helpt mij wegwijs maken in de administratie en bij de verzorging van de baby. Nu volg ik Nederlandse les. Daar helpt Yolande mij ook bij. We gaan samen winkelen, naar het park of naar de dokter. We praten vaak over verschillen in cultuur en gewoonten. Veel ervaringen zijn nieuw voor ons en dan is Yolande diegene die ons uitleg geeft en tips aanreikt. Dat vind ik ook zo leuk aan haar: ze forceert ons niet, ze  informeert ons en doet een voorstel. Aanvankelijk had ik wat twijfels, maar die verdwenen meteen toen ik Yolande ontmoette. We ontdekten al snel dat we erg lijken op elkaar. We hebben nu iemand bij wie we terecht kunnen en hebben meer zelfvertrouwen in de omgang met de baby.  En niet onbelangrijk… we lachen veel!”

Kabita is een interessante vrouw en we voeren diepgaande gesprekken. Niets is taboe. Ik kan ook mijn verhaal aan haar vertellen. De interesse in elkaars leven is wederzijds.”
— Yolande, Vrijwilliger

Yolande: “Kabita is altijd vrolijk. Ik voel mij hier welkom en geapprecieerd. Het is voor mij een verrijking om hun cultuur te leren kennen. Subash leerde mij lekkere lassi’s maken. Met Kabita voer ik diepgaande gesprekken. Niets is taboe. Ik kan ook mijn verhaal aan haar vertellen, over mijn kleinzoon bijvoorbeeld. De interesse in elkaars leven is wederzijds. Door dit vrijwilligerswerk besef ik hoe moeilijk het kan zijn voor een niet-Belg om geïntegreerd te geraken. Sommige zaken lijken zo evident, maar zijn het niet. Als je bijvoorbeeld zelf geen auto hebt hier in Ninove, is het moeilijk om ergens te geraken. Ik toonde Kabita de weg naar de fietslessen zodat ze na haar werk sneller bij de baby kan zijn. Subash en Kabita wisselen elkaar af in de zorg voor de baby omdat er geen plaats is in de kinderopvang. Ik ben trots op dit gezin. Aangezien ze hier minder netwerk hebben, wordt hun ouderschap minder in het licht gezet. Daar probeer ik oog voor te hebben want Kabita en Subash zijn goede ouders!”

Samen aan de slag bij Home-Start

Yolande: “Ik ben eerder toevallig bij Home-Start terecht gekomen. Ik voelde mij meteen welkom en ondersteund. Als vrijwilliger krijg je een startopleiding. Je ziet dat het een ‘serieuze’ organisatie is. Ik heb al veel vrijwilligerswerk gedaan dus ik kan vergelijken. Ik vind het fijn dat ik andere vrijwilligers leer kennen tijdens de intervisies, daar delen we onze ervaringen en aanpak, elk gezin is verschillend. Het vrijwilligerswerk in het gezin is in principe voor één jaar, maar ik heb nu al het gevoel dat mijn vriendschapsband met Kabita en Subash langer zal duren!”